و آن را بر جاى مىگذارد . « 1 » ( 1 ) و باز همان حضرت فرموده است ، هيچ سيم و زر دارنده‌يى كه زكات مالش را نپردازد نيست ، مگر اينكه روز قيامت ، خداوند او را در بيابانى دور افتاده و خالى باز مىدارد و مارى خشمگين را كه از شدت زهر فلس‌هاى سرش ريخته باشد بر او چيره مىگرداند و آن مار او را دنبال مىكند و او از آن مىگريزد . سرانجام كه چاره نمىيابد تسليم مىشود و مار او را به سختى مىگزد و سپس چون گردنبندى بر گردنش مىپيچد و اين است معنى اين گفتار خداوند كه در آيهء يك صد و هشتادم سورهء آل عمران مىفرمايد « به زودى روز قيامت آنچه را كه بخل مىورزند بر گردنشان گردنبند مىشود ، بر گردنهاى ايشان طوق زده مىشود . » ، و هر كس داراى شتر و گاو و گوسپند باشد و زكات آن را ندهد ، خداى روز قيامت او را در صحراى خالى و خشكى باز مىدارد و همهء جانوران با سم‌هاى خود او را لگدكوب مىكنند يا همهء جانوران گزنده او را با زهر و نيش خود مىگزند و هر كس داراى نخلستان و تاكستان و مزرعهء گندم و جو باشد و زكات آن را نپردازد ، خداوند روز رستاخيز زمين او را تا ژرفاى هفت زمين بر گردنش مىنهد . « 2 » ( 2 ) يكى از راويان به نام عبد الله مىگويد : كسى مرا به حضور امام صادق ( ع ) فرستاد كه به ايشان بگويم آن شخص مىپندارد كه شبها در خواب زنى به سراغ او مىآيد و او را مىترساند و مىگفت من از ترس چنان فرياد برمىآورم كه همسايگانم مىشنوند . امام صادق ( ع ) فرمودند : پيش او برو و بگو تو زكات نمىپردازى . به او گفتم . گفت : نه ، به خدا سوگند كه مىپردازم . امام صادق فرمودند : به او بگو اگر زكات مىپردازى به مستحق آن نمىپردازى . ( 3 ) در روايت ديگرى از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه فرموده است ، هر كس زكات خود را نپردازد به هنگام مرگ ( پس از مرگ ) مسألت مىكند به دنيا باز گردد و اين است معنى گفتار خداوند كه در آيهء نود و نهم سورهء مؤمنون مىفرمايد « تا آنگاه كه مرگ هر يك فرا رسد ، گويد پروردگارا مرا باز گردان ، شايد به جبران

--> ( 1 ) . با ذكر سلسله اسناد در معانى الاخبار صدوق ، ص 235 ، چاپ آقاى على اكبر غفارى ، 1361 شمسى ، آمده است . م . ( 2 ) . با ذكر سلسله اسناد و شرح شيخ صدوق ( رضي الله عنه ) در معانى الاخبار ، ص 335 ، آمده است . م .